Waarom is NEN 2580 belangrijk bij een taxatie?
De gebruiksoppervlakte is een belangrijke factor bij het bepalen van de waarde van een woning. Banken, geldverstrekkers en validatie-instituten stellen daarom eisen aan hoe deze oppervlakte wordt gemeten.
Door te meten volgens NEN 2580 ontstaat er duidelijkheid en uniformiteit. Dit voorkomt discussies over oppervlakten en zorgt ervoor dat taxaties onderling vergelijkbaar zijn.
Welke oppervlakten worden gemeten volgens NEN 2580?
De NEN 2580 maakt onderscheid tussen verschillende soorten oppervlakten, waaronder:
- gebruiksoppervlakte wonen
- overige inpandige ruimte
- gebouwgebonden buitenruimte
- externe bergruimte
Deze indeling zorgt ervoor dat ruimtes op de juiste manier worden meegenomen in het taxatierapport.
NEN 2580 en woonoppervlakte
De woonoppervlakte volgens NEN 2580 kan afwijken van oppervlakten die worden genoemd in verkoopinformatie of andere registraties. Dit komt doordat NEN 2580 duidelijke meetregels hanteert, bijvoorbeeld over minimale hoogte, schuine daken en niet-toegankelijke ruimtes.
Bij taxaties wordt de woonoppervlakte vastgesteld volgens deze norm, ongeacht wat eerder is gecommuniceerd.
NEN 2580 en het taxatierapport
In een taxatierapport wordt de gebruiksoppervlakte vermeld zoals gemeten volgens NEN 2580. Deze oppervlakte vormt een belangrijk onderdeel van de objectgegevens en wordt gebruikt bij het vergelijken met referentiewoningen.
Validatie-instituten controleren of de opgegeven oppervlakten logisch en correct zijn toegepast volgens de meetinstructie.
Verschil tussen NEN 2580 en BAG-oppervlakte
De oppervlakte volgens NEN 2580 kan verschillen van de oppervlakte die is opgenomen in de BAG-registratie. De BAG gebruikt andere definities en meetdoelen.
Bij taxaties is NEN 2580 leidend voor het bepalen van de woonoppervlakte. De BAG-oppervlakte wordt gezien als aanvullende administratieve informatie.
Samengevat
NEN 2580 is de meetnorm die wordt gebruikt om de gebruiksoppervlakte van een woning objectief vast te stellen. Binnen woningtaxaties zorgt deze norm voor duidelijkheid, uniformiteit en betrouwbare onderbouwing van de oppervlaktegegevens in het taxatierapport.
